Greek English French Nederlands Deutsch Svenska Danish Finnish Norwegian Russian
Checz
 
 
 Προσωπικότητες
 

 

Κατσανεβάκης Εμμανουήλ Γεννήθηκε το 1874 στο Μανωλιόπουλο Κυδωνίας Νομού Χανίων. Η γενιά του κατάγεται από την Αγία Ρουμέλη Σφακίων,αλλά μετάτην επανάσταση του Δασκαλογιάννη  και αφού ο πατέρας του παντρεύτηκε την Αννεζίνα Βασιλάκη,μετοίκησε στο Μανωλιόπουλο. Τελείωσε τις δυο πρώτες τάξεις του Σχολαρχείου στο Βατόλακο και στην συνέχεια ασχολήθηκε με εωργικές δουλειές. Σε νεαρή ακόμη ηλικία άρχισε την πολεμική του δράση ενάντια τους Τούρκους.Πήρε μέρος στις  επαναστάσεις του 1897,του 1905 και του 1912- 13. Ήδη από το 1897 αναδείχτηκε οπλαρχηγός από τον Γενικό Αρχηγό Κόρακα, τη δε ομάδα του αρχικά αποτελούσαν 12 άτομα και μετά 15.Μαζί με την ομάδα του ,πήραν μέρος εθελοντικά στο  Μακεδονικό αγώνα, μάλιστα στην μάχη της Μανωλιάσας τραυματίστηκε στο δεξί του πόδι. Για τη δράση του στους αγώνες ενάντια των κατακτητών ,του απονεμήθηκε μετάλλιο μετά διπλώματος. Παντρεύτηκε την Αναστασία Ορνεράκη από τις Αχλάδες Κεραμιών και απέκτησαν πέντε παιδιά, όλα αγόρια. Πέθανε το 1948,  74 χρονών ταλαιπωρημένος από τις κακουχίες της γερμανικής Κατοχής.

Πηγή : Εκδότικός οίκος Αρσινόη ( Κρήτη  τοπικές ιστορίες ) σελ 73.

 
Δασκαλάκης Ιωάννης, Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ του Χωριού ,υπήρχε απόλυτος σεβασμός και αποδοχή στο πρόσωπό του ,εφάρμοζε απόλυτα την αυστηρότητα που του επέτρεπε το παιδαγωγικό σύστημα της εποχής . Έφτασε να έχει έως και 150 μαθητές σε δύο βάρδιες , από το Μανωλίοπουλο και τα γύρω χωριά (Μπαπιόλος ,Αποθήκες).  Η τιμωρία ,  οι ξυλιές στα χέρια , το γονάτισμα στα χαλίκια , αγροτικές εργασίες…. συνέβαλαν  στην διαπαιδαγώγηση και ήταν μέρος της εκπαιδευτικής του  καθημερινότητας.

Κανένας από τους μαθητές του δεν τον κατηγόρησε μελλοντικά για την αυταρχικότητα του και μάλιστα την επικροτούσαν .

Γεννήθηκε το 1896 σπούδασε δυο έτη στο Διδασκαλείο  Αθηνών ,παντρεύτηκε το 1922 την πρώτη δασκάλα του χωριού Γαμπεδάκη  Άννα από τον Γαλατά Χανιών και απέκτησε τρία παιδιά την Αθηνά ( οικιακά)  , τον Αντώνη ( ανωτάτη εμπορική )  και τον Μαθιό ( λαδέμπορο) .

Μετά που χήρεψε νυμφεύτηκε την Χρυσή ( Χρυσούλα ) Κατσιφαράκη από τα Σφακιά  .

Το δημοτικό σχολείου στο κέντρο του χωριού έχει την σφραγίδα του και χτίστηκε εν μέρει με την συμβολή του .Την εποχή του χρηματοδοτήθηκε η ανέγερση σχολείων στην Κρήτη, κάθε κάτοικος έπρεπε να φέρνει καθημερινά ένα γομάρι ( δυο κοφίνια ) ποταμόπετρες  .Οι γονείς που δεν επέτρεπαν στις θυγατέρες τους να πάνε στο σχολείο κατέβαλαν πρόστιμο . Τα χρηματικά αυτά ποσά συνέβαλαν στην αποπεράτωση του μονοθέσιου σχολείου .

Τα βραδάκια έκανε βόλτες στο χωριό για να διαπιστώσει πια παιδιά δεν διάβαζαν και περιφέρονταν στους δρόμους για να κάνει τις απαραίτητες συστάσεις .

Στα νεανικά του χρόνια υπήρξε αθλητής στο βόλι ( σφαιροβολία) και σε αθλητικό αγώνα στο Ρέθυμνο κέρδισε κάποιο μετάλλιο..

Φρανζεσκάκης Αντώνιος Πρόεδρος της κοινότητος επι 16 χρόνια.Επι της προεδρίας του αξιοποιήθηκε η πηγή στο κέντρο του χωριού απο την οποία τροφοδοτούνταν το χωριό με νερό και χτίστηκε η πρότερη βρύση.Δημιουργήθηκαν αγροτικοί δρόμοι,ξεκίνησε τις ενέργειες για διαπλάτυνση του κεντρικού δρόμου,δημιουργήθηκε αυλάκι για άδρευση και η πρώτη ιδιωτική γεώτριση.Σημαντικό επίτευγμα επίσης ήταν η τροφοδώτηση του οικισμού των Αποθηκών με πόσιμο νερό απο την περιοχή Λαγκού.

Δασκαλάκης Απόστολος (ιερέας) : με δικές του ενέργειες ανοικοδομήθηκε και επεκτάθηκε η εκκλησία του Χωριού προς τιμή του Αγίου Ιωάννη του Ρηγολόγου, μεταφέρθηκε το νεκροταφείο του χωριού εκτός του προαύλιου χώρου της εκκλησίας σε οικόπεδο που αγοράστηκε ,οι μεγάλοι τοίχοι που περιβάλουν την εκκλησίαδημιουργία του πνευματικού κέντρου ,το σπίτι του Ιερέα του χωριού,το εξωκκλήσι της Αγίας Ευθυμίας, η αναστήλωση της εκκλησίας του αγίου Αντωνίου που οικοδομήθηκε στην θέση της πρώτης εκκλησίας στη θέση Καλύβες κτλ.

Σκόρπια Στάχια από τη Ζωή μου ( αποσπάσματα από το βιβλίο που έγραψε ο Πάτερ Απόστολος Δασκαλάκης ) 
"Την μεγαλύτερη προσπάθειά μου την κάνω στο χωριό μου. Όλα είναι εγακαταλελειμένα. Τίποτα δεν υπάρχει .Μόνο ο άγιος της Ερήμου υπάρχει και αυτός γίνεται βοηθός και συνεργός μου και όλα αρχίζουν δυναμικά. Επιτυγχάνω δυο εράνους σε όλο το νομό Χανίων.

Με τα έσοδα αυτά και τις δωρεές των κατοίκων ,χειρονακτικές και οικονομικές ,επιτυγχάνω το θαύμα που πέτυχα σε έξι χρόνια.

Επιταχύνω την επιμήκυνση του Ναού και κατασκευή της αυλής, αφού με όλες τις επιπτώσεις , απομακρύνω το νεκροταφείο από αυτήν.

Ανεγείρω το γραφείο και την αποθήκη και εμπλουτίζω το Ναό με καινούργια αντικείμενα. Χαλώ τον ήδη ημικατεστραμμένο Ναό του Αγίου Αντωνίου και ανεγείρω τον υπάρχοντα Ναό Αγίου Αντωνίου και Αγίου Σπυρίδωνα ,το υπόστεγο, αυλή, καμπαναριό, με όλα τα αντικείμενα που χρειάζονται ,για μια όμορφη τέλεση των μυστηρίων.

Ανεγείρω με ομηρικές προσπάθειες τον Ιερό Ναό της Αγίας Ευθημίας και τον εμπλουτίζω καταλλήλως.

Κατασκευάζω το υπάρχον Νεκροταφείο του χωριού και στη θέση του παλιού αφού το διαμόρφωσα ,κτίζω το Πνευματικό Κέντρο της ενορίας μαζί με τον ξενώνα.

Πόση κόπωση είχα, πόση προσπάθεια έγινε ,πόσα υπόφερα, ο Θεός το ξέρει. Ένα μόνο αναφέρω, πως για τα έργα στο Μανωλιόπουλο έσβησα με τα χέρια τριανταπέντε χιλιάδες οκάδες ασβέστη και κατανάλωσα δυο χιλιάδες πεντακόσια σακιά, χωρίς εργασία και χωρίς τα υπόλοιπα υλικά.(  Απόσπασμα  από το κεφάλαιο Διοικητικός Τομέας)

 

Το πέρασμα μου στην περιστροφική κίνηση του χωριού μας ήτο μια προσφορά στον κοινωνικό τομέα εφ όσον μετά του προέδρου του χωριού ήταν άρρηκτος δεσμός.

Η κοινοτική ανάπτυξη υπήρξε η πραγματοποίηση των ονείρων μου για το χωριό μου.

Με αγωνία , κόπο και στεναχώριες, φτιάξαμε πολλά έργα σε συνεργασία με όλες τις κρατικές υπηρεσίες. Το χωριό πήρε μορφή προοδευτική ,ώστε να είναι το καλύτερο της περιφέρειας. Οι κάτοικοι του ζουν πλέον σε μια καλή οικονομική και κοινωνική ζωή.

Ένα από τα σπουδαιότερα έργα είναι το έργο της υδρεύσεως του χωριού ,που πραγματικά οι κάτοικοι υπέφεραν πολύ.

Στις μέρες της δικτατορίας αποφασίζω και στέλνω ένα γράμμα στον δικτάτορα Παπαδόπουλοι. Αυτός με τη σειρά του εξετάζει το περιεχόμενο. Το αποτέλεσμα άτο η παραπομπή μου μαζί με τον πρόεδρο στο δικασττήριο. Το αποτέλεσμα της δίκης ήτο απαλλακτικό και το χωριό σε λίγο χρονικό διάστημα είχε ύδρευση. Εδώ παραθέτω το γράμμα που έγραψα….( Απόσπασμα από το κεφάλαιο Κοινωνικός τομέας   )

…………12 δώδεκα χρόνια εργασία και μόνον εργασία με Ιωβική υπομονή πολλάκις εις την αντίδρασιν ορισμένων,αντιδρώντων εκ κακίας ή επειδή θιγόταν τα ατομικά των συμφέροντα για το  καλό του συνόλου βρήκαν την  λύσιν,την ανέγερσιν ,ή  αποπεράτωσιν των

Εστολίσθη η περιφέρεια με Ιερούς Ναούς Ανταξίου των οικονομικών δυνατοτήτων,Δυνατότητες που την αρχήν και κατεύθυνσή οφείλουνται εις την ενέργειαν του μόνον.

Μήπως το Πνευματικόν και Ψυχαγωγικόν Κέντρον Μανωλιοπούλουτην έμπνευσιν ,την ανέγερσιν ,και κατεύθυνσιν του δεν την οφείλει εις αυτόν;Μήπως η βιβλιοθήκη του χωριού δεν οφείλει την ίδρυσην και εμλουτισμό της εις τον Εφημέριο μας Δασκαλάκη Απόστολο;12 χρόνια διδαχή , εργασία, κόπωσιν πνευματική και σωματική είναι στολισμένα μόνον με δημιουργία και μόνον δημιουργία……….….( Απόσπασμα από το κεφάλαιο Πνευματικές Ανάγκες.Επιστολή του του Προέδρου της κοινότητας Μαρινάκη Γρηγορίου  )"

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΙΕΡΕΑ

 

Πηγή : Σκόρπια Στάχια από τη ζωή μου ( αυτοβιογραφικές σελίδες, Διοικητικός τομέας, Κτιριακές ανάγκες των Ι. Ναών ,Κοινωνικός τομέας )

Αποστόλου Δασκαλάκη Πρωθιερέα

Χανιά 1992,Τυπογραφείο Γιάννη Αναστασάκη  “ΤΥΠΟΣΤΥΛ  “

 

Μαρινάκης Γρηγόριος του Εμμανουήλ : μεγάλη η συμβολή του επι 18 χρόνια προέδρου του χωριού που φρόντησε σε πολύ αντίξοες συνθήκες και με πολύ πάθος το Μανωλιόπουλο. Οι κεντρικοί δρόμοιύδρευσηδημιουργία της δεξαμενήςμεταφορά του νερού του Kυπάρισουδημιουργία του κοινοτικού γραφείου-Ιατρείου , το ρεύμα που έφτασε πρώτα στο Μανωλιόπουλο και μετά σε όλα τα άλλα χωριάδιπλάτυνση του κεντρικού δρόμου,το σκέπασμα του ρυακιού κατα μήκος και στην μέση του χωριού που αποτελούσε εστία μόλυνσης της εποχής και οι δημιουργία των πρώτων αγροτικών δρόμων που αποτέλεσε πολλές φορές εστίες διενέξεων πρέπει να συμπεριληφθούν στη προσφορά του.

Δείτε την ευχαριστία που έλαβε για τη συμμετοχή του στις συζητήσεις σχετικά με την επίτευξη εφνικών σκοπών

 

Γεώργιος Κατσανεβάκης του Γεωργίου γεννήθηκε στο Μανωλιόπουλο Χανίων  το 1942. Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός. Διετέλεσε Πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών του Ε.Μ.Π.., του Συλλόγου Κρητών Σπουδαστών και Πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Δυτικής Κρήτης επί 8 χρόνια. Την 8ετία 1982-1990 διατέλεσε Δήμαρχος Χανίων. Κατά τη θητεία του αυτή καταξιώθηκε πανελλήνια για τη  βαθιά γνώση των προβλημάτων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τη σωστή και αποτελεσματική διαχείριση των ζητημάτων της πόλης. Το 1998 – 2006 διετέλεσε  Νομάρχης  Χανίων για δύο τετραετίες. Από το 2007 εργάζεται στην ΑΝΕΚ στη θέση του Β Αντιπροέδρου   της εταιρείας.

Την περίοδο που διατέλεσε Νομάρχης Χανίων  αποπερατώθηκε το γήπεδο Μανωλιοπούλου, ο δρόμος Μανωλιόπουλο -  Αποθήκες  ασφαλτοστρώθηκε και ο δρόμος Ζουνάκι  –  Μανωλιόπουλο διαπλατύνθηκε και ασφαλτοστρώθηκε. Ο τελευταίος δρόμος είχε διανοιχτεί  στην γερμανική κατοχή από τους κατοίκους των κοντινών χωρίων με σκοπό να εξυπηρετούνται οι Γερμανοί. Ο δρόμος ονομάζονταν  «Οδός της Νίκης».  

 

 

 



     copyrights © 2012, manoliopoulo.gr